Buon Giorgio. Pier Giorgio Frassati. Historia mojego przyjaciela

Niezwykła postać

Pier Giorgio Frassati to niezwykła postać. Zachwyca swoją dojrzałością, zaskakuje zachowaniem, skłania ku refleksji nad samym sobą, inspiruje do życia wypełnionego radością i spełnieniem.

Wyrusz z książką Buon Giorgio w niezwykłą podróż. Twoim towarzyszem będzie sam Pier Giorgio Frassati – święty, który ukochał Boga, drugiego człowieka i... wędrówki po górach. Niech słowa Frassatiego: Verso l’alto („Ku górze”) będą Twoim drogowskazem! Idź dalej, a nie będziesz żałować!

Jak niezmiernie cenną rzeczą jest nasze zdrowie, którym się cieszymy. Myślę, że powinniśmy je oddać w służbę tych, którzy go nie mają.

bł. Pier Giorgio Frassati

Nigdy nie powinniśmy wegetować, lecz żyć.
bł. Pier Giorgio Frassati

Superbohater – Pier Giorgio Frassati

– Co to za książka? – zapytała Natalia,
nadal wpatrując się w medalik.
– O moim przyjacielu – Ewa spojrzała na Natalkę
widocznie zaciekawiona reakcją dziewczynki.
– Co? O twoim przyjacielu są książki? – Natalia
aż podskoczyła, łapiąc się za głowę.
Ciocia twierdząco kiwnęła głową.
– Kim jest ten przyjaciel? – Natalia nie kryła entuzjazmu.
– Superbohaterem – ze spokojem, niemalże szeptem powiedziała Ewa.
Obie uśmiechnęły się do siebie.

Ewa Rygalik jest pedagogiem, magistrem profilaktyki społecznej i resocjalizacji. Zawodowo zajmuje się psychoterapią. Jej przyjaźń z Pier Giorgiem trwa od Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. W 2018 roku obroniła pracę magisterską na Uniwersytecie Warszawskim, pisząc o działalności charytatywnej Pier Giorgia Frassatiego. Wtedy poczuła, że wiedzę o tym wspaniałym człowieku trzeba nabywać... od małego! Jest Ciemnym Typem i członkiem Stowarzyszenia Accademia Frassati. Więcej na stronie internetowej: www.spotkani.pl.

Kim są Ciemne Typy?

Towarzystwo Ciemnych Typów założyli w maju 1924 r.  we Włoszech Pier Giorgio Frassati i Marco Beltramo. Przy końcu swoich studiów, u progu dorosłego i samodzielnego życia, złączyli wówczas w grupie, opartej na trwałym fundamencie, swoich najbliższych przyjaciół. Było to prawdziwe stowarzyszenie modlitwy. Pierwsze włoskie Ciemne Typy jeździły razem w góry, świadczyły pomoc biednym, wspierały się nawzajem w przeżywaniu codzienności.