Wyczekujące. W nadziei na spełnienie obietnicy

Piękne, krótkie opowiadania o kobiecych postaciach drugiego planu. Większość historii w Starym Testamencie jest pisana z pozycji patriarchalnej. Główną rolę odgrywają mężczyźni, a ich matki, żony, siostry i córki stanowią ledwo zauważalne tło.

W tej książce jest inaczej, to kobiety są bohaterkami. Kobiety wyjątkowe, które pomimo swoich uczynków czy niechlubnych historii zostały dostrzeżone i przyjęte przez Jezusa. Kobiety, które na niego czekały.

Dlaczego warto kupić tę książkę?

• pozwala pogłębić duchową refleksję i zainspirować do głębszego zrozumienia cierpliwości, nadziei i wiary w codziennym życiu
• niesie z sobą uniwersalne przesłanie, pokazując, jak radzić sobie z niepewnością, trudnościami i długim oczekiwaniem na lepsze jutro
• stanowi przykład, jak pomimo wyzwań i trudów nie stracić wiary i odnaleźć w sobie siłę, determinację, ale przede wszystkim – NADZIEJĘ
• autorka snuje opowieść w sposób poruszający i angażujący
• idealna na prezent dla każdej kobiety poszukującej duchowego wzrostu, inspiracji lub głębszego zrozumienia biblijnego przesłania
• O autorce

  Alicja Mazan-Mazurkiewicz –  absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim, dr hab. nauk humanistycznych, pracuje w Zakładzie Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski UŁ. Autorka dwóch monografii literaturoznawczych: Inspiracje biblijne w utworach Romana Brandstaettera (2003), Liryka ks. Jana Twardowskiego. Spotkanie ze św. Teresą z Lisieux (2014) oraz ośmiu tomików poetyckich, m.in. Z Teresą (Poznań 2010), Jestem Twoją Zuzią (Warszawa 2011), Baśń sierpniowa (Lublin 2018).

  Od autorki

  Albino Luciani, późniejszy błogosławiony papież Jan Paweł I, w felietonie zatytułowanym Jesteśmy zdumieniem Boga, pisał:

  „Ewangelia wśród przodków Jezusa wymienia cztery kobiety, z których trzy były nie całkiem godne polecenia: Rachab nierządnicę, Tamar, która miała syna ze swoim teściem Judą, i Batszebę, która cudzołożyła z Dawidem. Jest tajemnicą pokory, że te kobiety zostały przyjęte przez Chrystusa, że zostały dopuszczone do Jego genealogii, ale także – sądzę – jest to w ręku Boga argument uspokajający dla nas: możecie zostać świętymi, jakakolwiek byłaby historia waszej rodziny, temperament i krew, wasza osobista przeszłość!”

  To zdanie pracuje w mojej pamięci od kilku dziesięcioleci. Od czasu, gdy je przeczytałam, wiele myślałam o kobietach wymienionych w Biblii; tych wpisanych w ziemski rodowód Boga i tych niezliczonych, które niczym prorokini Anna, wspomniana w Ewangelii według św. Łukasza, wyczekiwały chwały Izraela, spełnienia Bożych obietnic, narodzin Dawidowego potomka. Wypełnienia się czasów. Zbawienia.